Actueel  
De arrogantie is nog altijd niet voorbij

Datum: 17-08-2004, 02:56
Minachting voor de Nederlandse samenleving en haar regelgeving
februari 2000

Voor alle vliegerij geldt dat het de bedoeling is dat het zich in de lucht afspeelt, vrij van de grond en alles wat zich daarop bevindt. De vlieger bekommert zich dan ook in het geheel niet om de effecten van zijn gedoe op de stervelingen die achterblijven, de rest van de samenleving. De vlieger voelt zich hierboven verheven. Hij beweegt zich driedimensionaal en overtreft hierin nog meer de zeeman, die de achterblijvers slechts denigrerend met "landrotten" betitelt als hij de haven uitvaart.
Enige voorbeelden uit het recente verleden laten zien dat de luchtvaartsector zich niets wenst aan te trekken van normale normen en waarden in de samenleving; die zijn hen geheel vreemd.

· Als op 4 oktober 1992 een vliegtuig in de Bijlmermeer neerstort op een woongebouw besluiten de betrokkenen op Schiphol in de Commissie van Overleg (CVO) na ruim een half uurtje vergaderen dat het hun probleem niet is aangezien het vliegtuig niet is neergestort op de luchthaven maar er buiten en gaan over tot de orde van de dag.

· De vooronderzoeker, de heer Wolleswinkel, is alleen maar geïnteresseerd in het waarom het El Al vliegtuig is neergestort en vindt het volstrekt oninteressant waar dat dan is gebeurd buiten de luchthaven en waarom dat in de Bijlmermeer is gebeurd. De gevlogen route tekent hij uit de losse pols in.

· Als er gevaar voor de gezondheid dreigt worden alleen de eigen mensen op Schiphol-Oost en de rampplek gewaarschuwd en niet de overige hulpverleners werkzaam op de rampplek.

· Als er "gevaarlijke stoffen" aan boord zijn van het vliegtuig, zijn de ambtenaren van de luchtverkeersleiding, bereid deze wetenschap "onder de pet" te houden

· Als de Tweede Kamer op verzoek van de luchtvaartsector uitbreiding toestaat maar voor het eerst tevens beperkingen aan die groeiruimte stelt is het de president-directeur van de luchthaven, die nog dezelfde avond via de televisie laat weten dat de luchthaven zich niet aan die begrenzingen kan, wil en zal houden.

· Als er "gevaarlijke stoffen" aan boord zijn betekent dit dat deze stoffen gevaarlijk kunnen zijn voor het vliegtuig en de vliegbeweging. Stoffen die uiterst giftig zijn voor de gezondheid van mensen maar niet gevaarlijk voor het vliegtuig vallen niet om die reden binnen het begrip "dangerous goods" en kunnen daarom gerust door de lucht worden vervoerd. Gevaarlijke stoffen die niet over de weg vervoerd mogen worden door tunnels of binnensteden gaan zo gemakkelijk door de lucht.

· In het eerste jaar dat er wettelijke bepalingen van kracht zijn die de overlast en het gevaar voor de omgeving van Schiphol moeten beperken, worden ze door de luchtvaartsector overtreden. Het kabinet meent dat er gedoogd moet worden in plaats van respect voor de wet af te dwingen en de burgers te beschermen.

· Als tien dagen na de ramp het vliegverkeer boven de Bijlmermeer wordt hervat en een lokale huisarts voor zijn patiënten vraagt om hier nog even mee te wachten wordt beslist dat het economisch belang van de luchthaven groter is dan het belang van de huisarts bij de gezondheid van zijn patiënten.

· Als er na een week vergaderen in de Tweede Kamer over gasboringen in de Waddenzee op 10 juli 1999 een vliegtuig van Garuda kerosine moet lozen voor dat het kan terugkeren naar Schiphol stuurt de verkeersleiding dit vliegtuig …. naar de Waddenzee.

· Om de definitie van de nacht uit de Wet Geluidhinder op te rekken ten behoeve van de luchtvaart, heeft het kabinet de "randen van de nacht" uitgevonden. (Om toch ongewenste gasboringen toe te kunnen staan in een uiterst kwetsbaar, door Europese regelgeving beschermd, natuurgebied en zodoende ook deze regelgeving op te rekken heeft premier Kok nu analoog de "randen van de Waddenzee" bedacht).

· Als naar aanleiding van het Garuda toestel op 10 juli 1999 honderden mensen ongerust zijn geworden, wordt er toch geen onderzoek gedaan want met het vliegtuig was niets aan de hand; wat er met de bellers aan de hand is interesseert de luchtvaartsector niet. Het verhaal van de ooggetuigen wordt weer eens ontkend.

· Als, in 1998, de Europacup-finale in Amsterdam gespeeld moet worden wordt het kabinet gechanteerd om extra vliegbewegingen toe te staan ten behoeve van de bezoekende supporters.

· Bij de herdenking van de ramp, op 4 oktober 1999, werden de aanwezigen tenminste 10 keer gestoord door vliegtuigen. Ook in eerdere jaren is dit gebeurd. Bij navraag werd meegedeeld dat, hoewel er een vliegvrije zone was geregeld, het vanwege meteo-omstandigheden niet mogelijk was om de Bijlmermeer te vermijden.; het is met opzet schofferen door de sector, inclusief de betrokken overheidsinstanties, van de belangen en gevoelens van anderen. Zelfs de minister, die ooggetuige was, wordt door de woordvoerster van de luchtverkeersleiding voor leugenaar gezet.

· Omwonenden hebben gevraagd om alleen nog gestabiliseerd over woningen te vliegen bij de nadering voor de landing. Dit geeft minder lawaai en is ook minder gevaarlijk. Met name de KLM, Martin-Air en Transavia blijven, met toestemming van de verkeersleiding, "verkort" indraaien en hebben maling aan de belangen van de omwonenden.

· De voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Verkeersvliegers, P. Griffioen, vindt het volstrekt gewoon dat een vrachtvliegtuig, dat levensgevaarlijk is beschadigd, over dichtbevolkte gebieden rondcirkelt om naar Schiphol terug te keren. Want, zo heet het, dat is de beste plek om naar terug te gaan want daar kan het vliegtuig gerepareerd worden. De vrachtwagenchauffeur, die zonder remmen doorrijdt naar de garage omdat zijn vrachtwagen daar het beste gerepareerd kan worden, en daarbij 40 mensen doodrijdt gaat regelrecht de bak in.

· De voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Verkeersvliegers, P. Griffioen, vindt het heel gewoon dat een van zijn leden, als het erg gevaarlijk is om op een baan met veel zijwind te landen, dat toch probeert. Het komt niet in hem op om ervoor te pleiten onder die omstandigheden Schiphol te sluiten.

· Een stomdronken piloot die gaat vliegen wordt van overheidswege in een hotelbed gestopt om zijn roes uit te slapen en mag de volgende dag gewoon vertrekken; een dronken bejaarde op een snorfiets wordt wel anders behandeld. ·