Actueel
		Brief van de WVB van 9 oktober 2002 aan Minister De Boer van Verkeer en Waterstaat. Datum: 17-08-2004, 02:59 Aan de heer R.H. de Boer, Minister van Verkeer & Waterstaat Plesmanweg 1 2597 JG Den Haag Amsterdam, 9 oktober 2002 Betreft: herdenking Bijlmerramp Geachte heer De Boer, Allereerst willen wij onze erkentelijkheid uitspreken voor Uw aanwezigheid en die van de staatssecretaris als vertegenwoordiging van de regering bij de tiende herdenking van de Bijlmerramp en de door U gehouden toespraak. We konden onze oren niet geloven en zijn verheugd dat we de tekst ook op papier konden inzien. Is het werkelijk ongeconditioneerd dat de veiligheid van de burgers voorop staat en hoe kunnen wij u hieraan houden? Ook wij realiseren ons dat (vlieg)rampen niet uitgesloten kunnen worden zolang er gevlogen wordt maar er kan op korte termijn wel het een en ander gebeuren om het gevaar voor de omwonenden van de luchthaven te verminderen. Van alle vliegtuigongelukken gebeurt 56 % bij de landing, 15% tijdens de vlucht en 29% bij of direct na de start. Meer dan de helft van alle ongelukken zijn dus landingsongelukken en hiervan gebeurt 85 % bij het manoeuvreren vóór de landing en 15% bij het daadwerkelijke grondcontact. De Bijlmerramp is de Bijlmerramp geworden omdat boven de Bijlmermeer is gemanoeuvreerd om in de aanvliegroute naar de Buitenveldertbaan te komen. Was dit manoeuvreren, zoals tot 1991 gebruikelijk, boven Pampus geprobeerd dan hadden we nu over de El-Al crash bij Pampus gesproken o.i.d. en waren er waarschijnlijk minder slachtoffers te betreuren geweest. Sinds 4 oktober 1992 bepleiten wij herstel van die situatie in verband met het gevaar voor de omwonenden, zodanig dat niet meer wordt gemanoeuvreerd en nog uitsluitend gestabiliseerd wordt gevlogen boven stedelijk woongebied bij nadering van de luchthaven. Dit betekent verlegging van het aanvliegpunt, weg van het stedelijk woongebied en een strikt verbod op het zgn.verkorte indraaien. Ook vinden wij het volstrekt onterecht en onverantwoord dat een zo gemankeerd vrachtvliegtuig als de El Al Boeing in 1992 geen verbod krijgt om nog over grootstedelijke woonbebouwing als de stad Amsterdam te vliegen. In onze opvatting, en wij staan hierin zeker niet alleen, zoekt een piloot in nood zijn heil maar in het IJsselmeer of de Noordzee. Dit is ook meer in overeenstemming met het terecht door u geformuleerde uitgangspunt dat de veiligheid van de - niet meevliegende - burger voorop staat. Wij pleiten al sinds 1992 ervoor eventueel hiertoe voorzieningen te treffen. Een eerste vereiste hiervoor is dat op de radarschermen zichtbaar wordt gemaakt waar deze woonbebouwing zich bevindt. Minister-president Kok meldde in augustus 1999 aan de Tweede Kamer, naar aanleiding van een van de aanbevelingen van de Parlementaire enquêtecommissie, dat de regering ernaar streefde om het systeem al "binnen enkele maanden" in te voeren en hield zo doende zijn kabinet in het zadel. Nu tien jaar na de Bijlmerramp is dit nog altijd niet geregeld en dus de mogelijkheid dat een dergelijk vliegtuigwrak als de El Al Boeing weer boven de stad rondvliegt niet uitgesloten. Op welke termijn denkt U dit gevaar voor de burgers uit te kunnen sluiten en deze problematiek op te lossen nu de luchtvaartwereld hiertoe niet kan of wil besluiten? Als u spreekt over de inzet van de controle- en sanctiemogelijkheden en ons belooft daarvan ook gebruik te zullen maken verwachten wij verbeteringen op het punt van de handhaving. · Mogen wij verwachten dat niet uitsluitend op vertrekkende vliegtuigen zal worden gehandhaafd zoals in het verleden gebeurde maar dat ook de aankomende vliegtuigen die zich niet aan de voorschriften houden zullen worden aangepakt? · Mogen wij verwachten dat de Handhavingsdienst Luchtvaart de LVLN erop zal aanspreken zich te houden aan de tolerantiegebieden? 96% van de overschrijdingen vindt immers plaats op instructie van de LVLN? · Hoe serieus moeten wij de handhaving nemen als de helft van het aantal vliegbewegingen, de naderingen, niet wordt gecontroleerd? Van de andere helft gaat meer dan 10% in de fout maar 96% van de overtreders kan niet worden aangepakt omdat de LVLN instructies heeft gegeven voor de afwijkingen. · Hoe groot acht U de kans dat de resterende 4% geloofwaardig en met succes kan worden vervolgd? Onze ervaringen met de handhavingsdienst leren dat we te doen hebben met een initiatief-arme en tandeloze bureaucratische organisatie, die volstrekt niet bij machte is de cowboys van de lucht binnen de perken te houden. We zouden het op prijs stellen als ook deze lessen van de Bijlmerramp nog geleerd kunnen worden na tien jaar en zien gaarne op korte termijn een uitnodiging tegemoet om een en ander nader te komen toelichten.